Hoor wie klopt daar kinderen….

O kom maar eens kijken

Normaal gesproken verwacht je een bezoekje van Sint en Piet bij de iets jongere jeugd maar dit jaar is het normale iets minder normaal.

Of het nu kwam door het drukke programma van Sint op 5 december of door de zo af en toe kinderlijke ideeën van het begeleidingsteam, feit was dat aan het begin van de middag de Colts werden verrast met een bezoekje van Sint en zijn Pieten. Dat het normale van eerdere jaren iets minder normaal was dit jaar, bleek wel aan het ietwat opvallende “down under” accent van Sint. Voeg daarbij een Piet die verdacht veel weg had van een verdwaalde rugbyspeler (teenslippers i.c.m. rugbykousen) en het kon niet anders dan dat dit zooitje ongeregeld garant stond voor veel hilariteit.

Uiteraard moesten een aantal Colts op schoot bij Sint en stout of niet, aan een liedje zingen ontkwam niemand. Alhoewel zingen misschien niet helemaal het juiste woord was…. Pepernoten zijn best te versmaden maar valse noten doen pijn aan je oren! Om het zangtalent van onze koorknaapjes maar snel te kunnen vergeten, snel door naar het sportieve gedeelte van het programma. Was het vroegere normaal nog goed voor onschuldig koekhappen en spijkerpoepen, het huidige “normaal” werd ingevuld met “limbo dansen onder de staf van de Sint door” en “kick de mijter van Sint zijn hoofd”. Om geheel in Nederlandse traditie af te sluiten werd er nog een wedstrijdje zaklopen gehouden.

Na alle kelen weer schor gezongen te hebben bij het afscheid van Sint en zijn Pieten was het hoog tijd het veld op te gaan voor een lekker potje touch. Als afsluiting van deze hilarische middag stond er voor iedereen een alcoholvrij drankje klaar (bedankt Sirp) en konden de spelers zich tegoed doen aan zoete lekkernijen. Tevens was er een speciaal dankwoord voor Zach en Te voor hun tomeloze inzet. Wat misschien niet iedereen weet is dat zij, naast alle reguliere trainingen dit seizoen, de gehele zomer (geen week uitgezonderd) doorgegaan zijn met het trainen van de boys en girl. Inderdaad, niet normaal maar ontzettend gewaardeerd! Ook werd er stilgestaan bij het feit dat het dit jaar niet vanzelfsprekend is dat iedereen de kerstdagen kan doorbrengen met familie en vrienden. Het gezicht van Zach sprak boekdelen toen hij vertelde over het gemis van en heimwee naar zijn familie in Australië. Om hem en Te een hart onder de riem te steken kregen zij, namens alle Colts en het begeleidingsteam, een heuse kerstboom, inclusief lampjes en ballen.

Let een beetje op elkaar…..